Xeyal bike ku tu dikevî malperekê, cil, elektronîk, pirtûk, an xemilandina malê hildibijêrî, selika xwe tijî dikî, diçî kasayê, lê ji ber ku di rastiyê de ti berhem tune ye, nikarî tiştekî bikirî. Dîsa jî, gelek kes vê ezmûnê bi hestek rastîn a razîbûnê bi dawî dikin.
Ev prensîba li pişt tiştên ku jê re "firoşgehên sexte" tê gotin e. Ev platform in ku tevahiya rêwîtiya kirîna serhêl bêyî ku firotinek rastîn çêbibe, dubare dikin. Ev diyarde bi giranî li Koreya Başûr populer bû û ne tenê ji ber aliyê xwe yê teknolojîk, lê di heman demê de ji ber tiştên ku ew li ser tevgera mirovan eşkere dike jî girîng e.
Li gorî psîkolog Maria Klien, serkeftina vê celeb ezmûnê ji hêla zanista mejî ve tê piştgirî kirin. Ji bo demek dirêj, bawer dikir ku dopamîn "neurotransmitterê kêfê" ye. Îro, lêkolîn nîşan didin ku ev ravekirin ne temam e. Dopamîn bi giranî bi xwestek, motîvasyon û bendewariya xelatekê ve girêdayî ye, û berî ku ew çêbibe jî tê berdan. Bi gotineke din, mêjî bi gelemperî ji hêla îhtîmala bidestxistina tiştek ve bêtir çalak dibe ji kêliya ku ew di dawiyê de wê bi dest dixe.
Ev têgihîştin bi lêkolînên zanyarê mejî Kent C. Berridge, ji Zanîngeha Michiganê, ku yek ji rayedarên pêşeng ên cîhanê ye di warê lêkolîna mekanîzmayên xelatkirina mêjî de, hate xurtkirin. Di lêkolîna xwe de, Berridge nîşan da ku devreyên têkildarî xwestekê ji yên ku bi kêfê ve girêdayî ne cuda ne. Dopamîn bi giranî di pêvajoya "xwestinê" de beşdar e, lê hesta kêfê pergalên din ên mêjî vedihewîne.
Ev mekanîzma dibe alîkar ku were ravekirin çima ewqas kes demên dirêj li firotgehên serhêl digerin, navnîşên xwestekan çêdikin, an hilberên ku ew ê qet nekirin hildigirin. Ev ezmûn bêyî ku hewcedariya kirînê hebe, dozek piçûk a razîbûna hestyarî pêşkêş dike.
Li gorî psîkolog, aliyekî din ê girîng heye. Afirînerên van platforman fêm kirin ku xwestek dikare ji xwedîkirinê bi xwe bihêztir be, û li ser vê mentiqê karsaziyek ava kirin. "Her klîk eşkere dike ku mirov li çi digerin û ew çiqas dirêj li ber tiştên xwestekê dimînin, nîşan dide ka kîjan hêman bi rastî eleqeyê çêdikin. Ev platform di dawiyê de wekî portreyek xwestekan bi xwe dixebitin, bendewariyan û şêwazên tevgerê eşkere dikin ku pir caran ji tiştên ku têne nîşandan hêjatir in," ew rave dike.
"Ev malper ji me re tînin bîra me ku, pir caran, tiştê ku em lê digerin ne tam berhem e. Tişt wekî sozek ji bo başbûn, têrbûn, an aîdiyetê tevdigere. Di gelek rewşan de, bendewarî ji destkeftiya rastîn bêtir kêfxweşiyê çêdike."
Ev diyarde di civaka îroyîn de jî li ser xerckirinê ramanan vedike. Di hawîrdorek ku bi teşwîqên domdar û kirînên bileztir ve tê nîşankirin de, têgihîştina cûdahiya di navbera xwestin û hewcedariya rastîn de dikare alîkariya mirovan bike ku têkiliyek hişmendtir bi xerckirinê re pêşve bibin. Axir, gelo kêf di tiştê ku em dixwazin bikirin de tê dîtin an jî di tiştê ku em hêvî dikin ku dema em wê bikirin hîs bikin? Pir caran, tiştê ku em lê digerin di qutiyek ku li ber deriyê me tê şandin de cih nagire. Dibe ku xwestek hewl bide ku hewcedariyên hestyarî yên pir mezintir ji hilberek sade bicîh bîne.
Ji meraqeke dîjîtal bêtir, ev "firoşgehên sexte" nîşan didin ku mejiyê mirov her tim li desteserkirinê nagere. "Di gelek kêliyan de, ew tam di îhtîmala xeyalkirina ku ew ê li ber qewimînê be de razîbûnê dibîne," ew wiha diqedîne.
