Wat databeskerming betref, neem Brasilië steeds sy eerste stappe. Dit is egter ferm en baie belangrike stappe. As ons die wetgewing met 'n kind sou vergelyk, sou ons in die komende dae 'n partytjie, koek en brigadeiro (’n Brasiliaanse sjokoladefudge) hê: 18 September merk vier jaar sedert die Algemene Wet op Databeskerming, die LGPD (Wet 13.709/2018), in werking getree het.
Net vier letters, maar hulle het so 'n beduidende impak gehad – 'n positiewe een, moet gesê word! In onlangse jare het die onderwerp van "databeskerming" relevansie in Brasilië gekry en word dit in die media, in die korporatiewe omgewing en in die samelewing in die algemeen bespreek. In baie lande was inligtingsekuriteit egter 'n realiteit selfs voordat die internet as 'n instrument vir werk en vermaak gevestig is.
Met ander woorde, Brasiliaanse denke, beide individueel en korporatief, is nog in sy kinderskoene, terwyl Europese denke reeds die volwassenheid van hierdie kultuur geniet. Dit is deels omdat die Internasionale Databeskermingsverdrag in 1981 in Europa geskep is, 'n dokument wat later die basis vir ander regulasies geword het.
Dit is vier jaar sedert die LGPD (Brasiliaanse Algemene Wet op Databeskerming) in Brasilië in werking getree het, en 'n gedeelte van maatskappye het die nodige gereedskap gesoek om aan die wet te voldoen en aanspreeklikhede en probleme te vermy wat databeskerming betref. Voor dit het die oorgrote meerderheid egter die kwessie geïgnoreer en nie beleide gevestig wat 'n aanvaarbare vlak van sekuriteit vir persoonlike inligting bied nie.
Selfs na soveel debat en soveel negatiewe episodes, is daar steeds 'n beduidende aantal maatskappye wat geen tegniese en administratiewe maatreëls, soos sekuriteitsbeleide, geïmplementeer het om aan die LGPD (Brasiliaanse Algemene Wet op Databeskerming) te voldoen nie. Hulle het gekies om risiko's te neem en hul databasis en kliëntebasis te verwaarloos. 'n Opname deur die Daryus-groep het getoon dat 80% van Brasiliaanse maatskappye steeds nie ten volle aan die LGPD voldoen nie – 35% het verklaar dat hulle gedeeltelik voldoen en 24% was in die aanvanklike fase van voldoening.
Die Nasionale Databeskermingsowerheid (ANPD), die agentskap wat verantwoordelik is vir die regulering, toesig en afdwinging van die bepalings van wetgewing rakende die beskerming van persoonlike data, is aktief en waaksaam teen misbruik wat teen datasubjekte gepleeg word. Anders as wat tot onlangs gedink is, is die internet nie 'n wettelose land nie.
In baie gevalle is dit die vrees vir strawwe en sanksies wat in die LGPD (Brasiliaanse Algemene Wet op Databeskerming) voorsien word, asook die noodsaaklikheid om aan kontraktuele vereistes te voldoen, wat organisasies dryf om 'n databeskermingsstruktuur te vestig. Wat maatskappye egter moet motiveer, is 'n verbintenis tot die veiligheid van hul kliënte en werknemers, nie net wetgewing nie. Verder is inligting uiters waardevol vir maatskappye. Dit is deur hierdie inligting dat hulle meer leer oor hul kliënte se gewoontes en verbruikspatrone, wat hulle in staat stel om diens- en produkaanbiedinge te antisipeer of selfs hul strategieë aan te pas.
Terwyl mense begin verstaan dat die beskerming van hul persoonlike data 'n wetlik gewaarborgde reg is, buit misdadigers kwesbaarhede in maatskappye en stelsels uit om hierdie inligting te steel, aangesien data baie geld op die swartmark werd is. Navorsing deur Cybersecurity Ventures dui daarop dat kubermisdade na verwagting jaarliks verliese van ongeveer VS$10,5 triljoen teen 2025 sal veroorsaak.
